Tekst achterflap

Leidt het Nederlandse stelsel van collectieve arbeidsvoorwaardenvorming nog tot rechtvaardige uitkomsten? Het Nederlandse stelsel berust op de premisse dat het collectieve overleg tussen vakbonden en werkgevers(organisaties) een behoorlijk proces is dat tot rechtvaardige uitkomsten leidt. Hoe houdbaar is deze aanname in het licht van een dalende organisatiegraad, een afnemend cao-bereik en de opkomst van nieuwe spelers in het overleg, waarbij de representativiteit en onafhankelijkheid van betrokken actoren steeds vaker ter discussie staan? Dit onderzoek beoogt bij te dragen aan deze fundamentele vraag. Geïnspireerd door het werk van de filosoof John Rawls ontwikkelt de auteur een normatief kader van procedurele rechtvaardigheidsbeginselen voor het collectieve overleg. Uitgangspunt is dat wanneer het overleg in overeenstemming is met deze beginselen, ook de uitkomsten daarvan in beginsel als rechtvaardig kunnen worden beschouwd. In dit boek worden de relevante wet- en regelgeving en casusposities gebruikt om het Nederlandse stelsel aan deze beginselen te toetsen. Daarmee levert dit onderzoek, op het snijvlak van politieke filosofie en arbeidsrecht, een bijdrage aan het debat over de legitimiteit en toekomst van het collectieve arbeidsvoorwaardenoverleg in Nederland. Roy Poelstra (1992) studeerde Nederlands recht aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn afstuderen werkte hij daar als promovendus bij de afdeling Arbeidsrecht (AIAS-HSI), waar hij onder begeleiding van prof. dr. E. Verhulp en prof. dr. P.T. de Beer zijn proefschriftonderzoek verrichtte. Naast zijn promotieonderzoek verzorgde hij onderwijs in het arbeidsrecht en in uiteenlopende vakken daarbuiten. Sinds 1 september 2024 is hij werkzaam als advocaat in Amsterdam. Daarnaast is hij als docent en onderzoeker verbonden aan de Universiteit van Amsterdam.

Details